secondaire subfertiliteit

Subfertiliteit is het gedurende meer dan 12 maanden uitblijven van een zwangerschap bij een onbeschermde, en op bevruchting gerichte, gemeenschap.

Per definitie spreekt men van primaire subfertiliteit bij een vrouw als er sprake is van subfertiliteit bij een vrouw die nog nooit zwanger is geweest, en van secundaire subfertiliteit als zij ooit al wel zwanger is geweest. Dit geldt dus ook voor een vrouw waarbij deze zwangerschap niet tot de geboorte van een levend kind heeft geleid. Soms wordt de secundaire onvruchtbaarheid nu ervaren met een nieuwe partner.

Bij de man spreekt men van primaire subfertiliteit als hij met zijn partner nog nooit een zwangerschap heeft bereikt, van secudaire subfertiliteit als hij al wel eerder een zwangerschap tot stand heeft gebracht bij zijn huidige of bij een vorige partner. Secundaire subfertiliteit komt redelijk vaak voor.

Er is echter wel een groot verschil tussen vrouwen die al eerder met succes (een) kind(eren) hebben gekregen en nu niet in staat zijn om een nieuwe zwangerschap tot stand te brengen, en vrouwen die met subfertiliteit kampen terwijl ze nog kinderloos zijn.

Het feit dat u al ouder bent wil echter niet zeggen dat verminderde vruchtbaarheid voor u minder pijnlijk is dan voor paren die (nog) kinderloos zijn. De wens naar een volgend kind kan eveneens allesoverheersend zijn en als de eerdere zwangerschap(pen) spontaan tot stand kwamen is het onbegrip over de oorzaak en de frustratie vaak groot. Paren die te maken hebben met secundaire onvruchtbaarheid hebben dezelfde gevoelens van schuld, ontkenning, kwaadheid, depressie en frustratie. En daarbij hebben ze nog de extra stress van de zorg over hoe hun handelen en emoties van invloed zijn op het kind of de kinderen die ze reeds hebben.

Net als een kinderloos paar kunnen ouderparen met secundaire onvruchtbaarheid strategieën ontwikkelen die hen helpen om deze crisis te doorstaan. Zo kan het soms een troost zijn om deze situatie en de emotionele gevolgen ervan te bespreken met anderen die dezelfde ervaringen doormaken. Welke manier u en uw partner ook kiezen om met uw situatie om te gaan, het is belangrijk om te voorkomen dat uw vruchtbaarheidsproblemen uw leven en dat van uw gezin volledig gaan beheersen.

Als u behoefte heeft aan meer steun of professionele hulp, dan is het belangrijk om dit te onderkennen en er actie op te ondernemen. In het ziekenhuis kunnen ze u mogelijk verder tot hulp zijn. Vaak zijn er maatschappelijk werk(st)ers of psychologen aanwezig waar u een beroep op kan doen. Ook kunt u contact opnemen met de patiëntenvereniging Grido.