  
onverklaarde onvruchtbaarheidMen spreekt in het algemeen over verminderde vruchtbaarheid of subfertiliteit wanneer geen zwangerschap optreedt na een jaar van onbeschermde gemeenschap bij paren waarvan de vrouw jonger is dan 35. Als de vrouw 35 is of ouder, wordt meestal een periode van slechts zes maanden aangehouden. Deze beslissing is voornamelijk gebaseerd op het feit dat het voortplantingsvermogen van een vrouw na het 35e jaar afneemt. Ondanks de huidige wetenschap en technieken is het echter niet altijd mogelijk om een aanwijsbare reden te vinden voor deze verminderde vruchtbaarheid. “Onverklaarde subfertiliteit” betekent dat de gebruikelijke reeks vruchtbaarheidstests bij beide partners niet heeft geleid tot het vaststellen van een oorzaak voor de onvruchtbaarheid. Deze diagnose wordt gesteld bij ongeveer 10 tot 20% van de verminderd vruchtbare paren. Een andere term die vaak gebruikt wordt is onbegrepen subfertiliteit. Enerzijds is het een geruststellende gedachte dat er geen afwijkingen gevonden zijn. Anderzijds blijft de zwangerschap nog steeds uit zonder dat er aanknopingspunten gevonden worden voor de mogelijke oorzaak. Het tot stand komen van een zwangerschap is echter een kwestie van kans en het ene paar heeft meer tijd nodig om tot een spontane zwangerschap te komen dan de ander. Er is echter geen zekerheid dat er uiteindelijk wel een spontane zwangerschap op zal treden, zodat uiteindelijk toch vaak tot vruchtbaarheidsbevorderende behandelingen wordt overgegaan. Wanneer dit moment is aangebroken, zal onder andere afhangen van de leeftijd van de vrouw en van de duur van de kinderwens. Tot die tijd wordt meestal een afwachtend beleid gevoerd. De emotionele problemen waarvan vaak sprake is bij een diagnose van onverklaarde onvruchtbaarheid zijn moeilijk en frustrerend, in het bijzonder omdat paren gewoonlijk aan de tests beginnen met de verwachting dat er een diagnose kan worden gesteld. Uiteraard hebben paren de overweldigende drang en behoefte om naar antwoorden te blijven zoeken, maar merken soms dat ze niet kunnen stoppen en de diagnose van onverklaarde onvruchtbaarheid niet kunnen accepteren. welke testsIndividuele artsen verschillen van mening met betrekking tot wat zij beschouwen als een gebruikelijke reeks vruchtbaarheidstests. Naast een beoordeling van de medische voorgeschiedenis en een lichamelijk onderzoek, behoren hier in het algemeen toe. Voor vrouwen:
Voor mannen:
hoe gaat de behandeling in zijn werk?Net zoals de tests die worden gebruikt om onverklaarde onvruchtbaarheid te diagnostiseren per arts verschillen, zo geldt dat ook voor de behandelingen die voor de aandoening worden aangeboden. Vaak worden echter de volgende behandelingen gebruikt:
|
 |