typen draagmoederschap

Draagmoederschap heeft twee vormen.

Bij z.g. “laag-technologisch” draagmoederschap levert de draagmoeder ook de eicel. De draagmoeder wordt geinsemineerd met het semen van de wensvader en stelt hierbij dus zowel haar baarmoeder als de eicel ter beschikking. Feitelijk is de draagmoeder ook de genetische moeder van het kind.

Bij “hoog-technologisch” draagmoederschap wordt een IVF procedure uitgevoerd met het semen van de wensvader en eicellen van de wensmoeder, maar wordt het hieruit ontstane embryo teruggeplaatst in de baarmoeder van de draagmoeder. De draagmoeder brengt hierbij het (biologisch eigen) kind van de wensouders ter wereld. Voor vrouwen zonder (functionerende) baarmoeder is dit de enige mogelijkheid om een genetisch eigen kind te krijgen.

Vanwege het feit dat een derde persoon betrokken is bij de voortplanting van een paar, is het draagmoederschap een complex gebeuren. Vragen van zowel ethische, morele, juridische en psychologische aard spelen een rol. In België is er momenteel nog geen wetgeving die bepaalt aan welke voorwaarden of criteria moet worden voldaan om kandidaat draagmoeder te worden of een kind te kunnen krijgen via een draagmoeder. Om een kind te kunnen krijgen via een draagmoeder beslissen de centra nu nog volgens hun eigen vereisten. Meestal staat men de optie toe aan vrouwen die om bepaalde (medische) redenen geen baarmoeder meer hebben en geeft men de voorkeur aan een familiale band tussen de draagmoeder en de wensmoeder. Er is echter wel een wet met precieze bepalingen op komst die we binnen vrij korte termijn mogen verwachten.

naar boven

psychologische problemen

Draagmoederschap gaat gepaard met vele psychologische overwegingen, zowel voor de wensouders als voor de draagmoeder. Er bestaat bijvoorbeeld altijd het risico dat de draagmoeder emotioneel zo gehecht raakt aan het kind dat ze draagt, dat ze het niet wil afstaan, zelfs als het kind genetisch niet van haar is. In een poging dit te voorkomen, worden draagmoeders alvorens draagmoeder te worden onderworpen aan uitgebreide psychologische tests. De draagmoeder moet volledig vrijwillig en zonder morele druk bereid zijn om als draagmoeder te fungeren. Daarnaast kan de zwangerschap en bevalling zowel rechtstreekse gezondheidsrisico’s met zich meebrengen als gevolgen voor de eigen vruchtbaarheid van de draagmoeder. Het is daarom gewenst dat de draagmoeder zelf ook al een of meerdere kinderen gebaard heeft. Ook het niet slagen van de behandeling of het ter wereld brengen van een kind met aangeboren afwijkingen rechtvaardigt psychologische hulp voor, tijdens en na afloop van de behandeling.

naar boven

juridische problemen

Draagmoederschap gaat gepaard met zeer ingewikkelde juridische processen. De juridische obstakels verdienen daarom eveneens een grote aandacht. Om het kind uiteindelijk een wettig kind van de wensouders te laten zijn zijn vele afspraken nodig en zal bijvoorbeeld een adoptieprocedure geregeld moeten worden.

naar boven

extra spanningen

Omdat een derde is betrokken bij de zwangerschap en geboorte van het kind, staat het paar tegenover een unieke uitdaging - niet langer nemen twee mensen de beslissing, maar drie. Hoewel er vooraf duidelijke afspraken gemaakt zijn, zijn er nog steeds zaken waarover het paar geen volledige controle heeft en die met de draagmoeder moeten worden overlegd als ze naar voren komen. Zo kunnen het paar en de draagmoeder tegengestelde meningen hebben over het verloop van de zwangerschap en de geboorte. Ook kunnen de draagmoeder en het paar andere overtuigingen hebben met betrekking tot genetische tests.

Bij de keuze voor een draagmoeder nemen ook vaak de zorgen toe. Niet alleen maakt het paar zich zorgen over het krijgen van een gezonde baby, ze ervaren ook de extra druk van de zorgen om juridische problemen of dat de draagmoeder van gedachte verandert.

naar boven