gebruik van donoren

Het gebruik van donoren is een uitvoerbare optie als een man geen sperma heeft en/of een vrouw niet in staat is om eicellen te produceren. Donoren komen ook in beeld als een vrouw wel haar eigen eicellen genereert, maar deze eicellen van slechte kwaliteit blijken te zijn. Ook kunnen donoren ter sprake komen wanneer bij een of beide partners het risico aanwezig is dat een erfelijke aandoening aan het nageslacht wordt doorgegeven. Ongeacht de succespercentages, is de overweging om een donor te gebruiken waarschijnlijk een van de moeilijkste beslissingen die een paar ooit zal moeten nemen.

Vaak worstelen paren met het idee dat een kind geboren door tussenkomst van een donor niet genetisch gerelateerd is aan beide ouders. Dit is een reële bezorgdheid. U en uw partner moeten dit goed overdenken. Door zoveel mogelijk te lezen over donatie van eicellen of sperma kunt u misschien makkelijker tot een beslissing komen. Het lezen van persoonlijke verhalen van mensen die donatie hebben meegemaakt, kan in het bijzonder waardevol zijn. Dit is een beslissing die uw leven verandert en die de volledige steun van beide partners vereist.

In België is de meest voorkomende praktijk dat de wensouders de donor zelf meebrengen: vaak een familielid of vriend die bereid is een IVF procedure voor hen te ondergaan. De minimum leeftijd voor de donor bedraagt 18 jaar. In de praktijk wordt de voorkeur gegeven aan donoren boven de 30 jaar, bij wie de eigen kinderwens reeds is vervuld, omdat druk op donorschap uitoefening bij jonge donors moeilijker is uit te sluiten. Aan donorschap dient altijd toestemming te worden verleend door de medisch-etische toetsingscommissie van het ziekenhuis.