  
GnRH agonistenEr zijn verschillende redenen waarvoor GnRH agonisten kunnen worden voorgeschreven. Deze hormonen worden bijvoorbeeld gebruikt bij de behandeling van endometriose en vleesbomen. Dit hoofdstuk gaat echter over het gebruik van GnRH agonisten bij vruchtbaarheidsbehandelingen, met name bij de geassisteerde voortplantingstechnieken. Ironisch genoeg kunnen de van nature bij een vrouw voorkomende hormonen (oestrogenen, androgenen en gonadotrofines) haar medicijnbehandeling verstoren. Bij een IVF behandeling moet bijvoorbeeld voorkomen worden dat door een voortijdige (spontane) eisprong de eicellen verloren gaan voor de IVF behandeling. Om die reden wordt bij hormonale stimulatie voor IVF/ICSI de eigen hormoonhuishouding onderdrukt en kan er zo worden voorkomen dat er een voortijdige eisprong optreedt. Dit doet men met behulp van zog. gonadotrofine-releasing hormoon (GnRH-analogen). Dit wordt ook wel downregulatie van de hypofyse genoemd. Een analoog is een medicijn dat een natuurlijk hormoon nabootst. GnRH-analogen stoppen de natuurlijke hormonale activiteit van de vrouw zodat de gonadotrofine-behandeling zo doelmatig mogelijk verloopt. Er zijn 2 soorten GnRH analogen: de agonisten en de antagonisten. Naast de GnRH agonisten zijn er tegenwoordig ook zogenaamde GnRH antagonisten die op een meer direkte manier een voortijdige eisprong kunnen voorkomen. hoe het werktGnRH agonisten bootsen het effect van natuurlijk GnRH na. In het begin stimuleert het hiermee de hypofyse tot de produktie van FSH en LH (zogenaamde flare-up effect). Bij voortgezet gebruik treedt er echter juist een onderdrukking op van deze hormonen door uitputting en ongevoelig worden van de hypofyse (“down- regulatie”). De werking van deze medicijnen is gebaseerd op deze onderdrukking van FSH en LH. Een natuurlijk eisprong wordt opgewekt door een stijging van LH (LH piek) en door onderdrukking van de natuurlijke LH produktie is de kans op een voortijdige eisprong minimaal. |
 |