  
ovulatie stimulerende medicijnenDeze medicijnen worden gebruikt bij vele vruchtbaarheidsbehandelingen. Ovulatie stimulerende medicijnen worden voorgeschreven bij ovulatieproblemen (ovulatie - inductie) om ervoor te zorgen dat er weer een eisprong optreedt. Echter worden deze geneesmiddelen vaak ook gebruikt in combinatie met bepaalde vruchtbaarheidsbevorderende behandelingen om meerdere follikels te laten uitrijpen (ovariële hyperstimulatie) waarbij vervolgens zog. geassisteerde voortplantingstechnieken worden toegepast zoals intra-uteriene inseminatie of IVF/ICSI. Er zijn verschillende soorten ovulatie stimulerende medicijnen beschikbaar. ovulatie inductieHet doel van deze behandeling is het op gang brengen of stimuleren van de eisprong door middel van medicijnen. Een van de belangrijkste oorzaken van ongewenste kinderloosheid is het uitblijven van de eisprong. Wanneer er geen eisprong optreedt kan er ook geen zwangerschap ontstaan. Bij problemen met de ovulatie is de cyclus meestal onregelmatig of zijn er helemaal geen menstruaties. Ook bij een te korte tweede helft van de cyclus (luteale fase) kan de vruchtbaarheid verminderd zijn. Wanneer uit de eierstokken niet maandelijks een eitje vrijkomt, is het gelukkig vaak mogelijk om dit met medicijnen te verhelpen. Dit wordt ovulatie - inductie genoemd. U krijgt deze medicijnen toegediend in de vorm van tabletten, injecties of een pompje. Welke therapie het meest geschikt is voor een paar wordt door de arts bepaald. Dit hangt onder andere af van de onderliggende reden waarom de eisprong niet optreedt. Voor ieder paar zal door uw arts bekeken worden wat de beste manier van aanpak is. In de meeste gevallen wordt er begonnen met tabletten (Clomifeencitraat). De reactie van de eierstokken wordt gecontroleerd op de polikliniek. Als het die maand niet is gelukt om een eisprong op te wekken, dan kan in de daaropvolgende cyclus de dosering worden verhoogd. Lukt het met de maximale dosering nog steeds niet (“clomifeen - resistent”) dan kan worden overgegaan op verschillende andere behandelingen. Vaak wordt er vanaf nu begonnen met injecties met gonadotrofinen. In sommige gevallen (PCO) wordt er eerst nog een ander medicijn (metformine) aan de behandeling met clomifeencitraat toegevoegd of kan een chirurgische ingreep worden voorgesteld. Soms wordt ook meteen gestart met injecties. Ook hier zal de benodigde dosering per persoon moeten worden bepaald. De leeftijd van de vrouw, en hiermee de eierstok reserve is medebepalend voor het succes: over het algemeen is bij een hogere leeftijd ook een iets hogere dosering nodig om tot een eisprong te kunnen komen. ovariële hyperstimulatieNaast het voorschrijven van deze medicijnen om een eisprong op gang te brengen, worden deze medicijnen ook veel gebruikt bij vrouwen die om andere redenen vruchtbaarheidsbehandelingen krijgen. Het gebruik van deze medicijnen in combinatie met vruchtbaarheidsbevorderende technieken zoals intra uteriene inseminaties of IVF is echter wezenlijk anders dan bij ovulatie inductie. In plaats van één, is het doel nu om meerdere eitjes te laten uitgroeien om de kans op zwangerschap te vergroten. Bij IUI (waar vaak gestreefd wordt naar slechts een paar follikels) wordt gesproken van milde hyperstimulatie, terwijl deze behandeling bij IVF/ICSI gecontroleerde ovariële hyperstimulatie. Om de groei van eiblaasjes te kunnen volgen en omdat de medicijnen hormonen bevatten die soms bijwerkingen kunnen hebben, komt u tijdens ovulatie inductie regelmatig voor controle op de polikliniek. Het is niet alleen belangrijk om te controleren óf er een eisprong optreedt, maar minstens zo belangrijk is het voorkomen dat er teveel eitjes tegelijk uitrijpen. Dit zou een verhoogde kans op een meerling-zwangerschap geven. Het maximaal aanvaardbare aantal eicellen hangt af van de soort behandeling. Het optreden van de eisprong kan op verschillende manieren worden gecontroleerd. Uw arts bespreekt met u de keuze. algemene risico’sNaast het feit dat medicijnen zelf eventuele bijwerkingen kunnen geven, zijn er ook risico’s verbonden aan bepaalde behandelingen. Deze risico’s hebben dus meer te maken met het effect dan met de medicijnen op zich. Een algemeen risico van behandelingen waarbij gebruik wordt gemaakt van ovariële hyperstimulatie is het optreden van overstimulatie. De kans hierop is groter bij gecontroleerde hyperstimulatie (IVF/ICSI) dan bij milde hyperstimulatie (IUI), en bij gonadotrofines is de kans hierop weer iets groter dan bij gebruik van clomifeen, maar het principe is hetzelfde. Daarnaast is er bij ovariële hyperstimulatie een verhoogde kans op meerlingen. Ook deze kans verschilt per type behandeling en kan voor een deel worden ondervangen door goede controles en bij IVF minder embryo’s terug te plaatsen. |
 |